IJzers en wielen
07 maart 2011
Mijn eerste marathonseizoen zit er bijna op. Zaterdag de laatste wedstrijd om de KNSB Cup gereden en vrijdag nog één keer het ijs op voor de Massa Start in Heerenveen. Het is een ontzettend gaaf seizoen geweest, maar ook erg lang en intensief, eerlijk gezegd ben ik blij als vrijdag de schaatsen weer in het vet kunnen.
Ik zal me trouwens even voorstellen: Mijn naam is Lisanne Soemanta, 23 jaar oud, ‘s winter actief als marathon schaatsster en in de zomer besteed ik mijn uurtjes graag op de racefiets.
Op mijn 15e kocht ik mijn eerste racefiets. Een kanariegele Trek. Fietsen werd al snel een passie, maar toch bleef het altijd een training voor het langebaan schaatsen. Ik reed zo’n 5.000km in een seizoen, pakte af en toe een trainingswedstrijdje mee en leefde me tijdens de vakantie helemaal uit in de bergen. Ondanks dat ik van het fietsen vaak meer genoot dan van het langebaanschaatsen had ik nooit serieus aan een overstap gedacht.
Tot in maart 2010 het roer omging. Ik was compleet het plezier in het langebanen verloren (ondanks dat ik het nog steeds een erg mooie sport vind).
Ik werd benaderd door ploegleidster Alida Pasveer om voor het marathonteam Intersport Jan Bols te komen rijden en er volgde een voor mij logische en zeer plezierige overstap naar het marathon schaatsen.
Mijn vriendje Bart zei al jaren, joh waarom neem je geen wielerlicentie? Het was er nooit van gekomen, omdat de wedstrijden niet zo goed in mijn volle trainingsprogramma paste. Maar nu ik toch de overstap naar de marathon had gemaakt, waarom niet?!
Ik werd lid van WV Noord-Holland en maakte mijn wielerdebuut bij het districtskampioenschap in Zaandam waar ik even in de kopgroep meereed. Het was TE GEK! Ik reed een aantal klassiekers en tijdens de Omloop van de Ijsseldelta wist ik me door een 17e plek te plaatsen voor het NK weg in Beek
Helaas deed ik tijdens het NK ervaring op in het lek rijden en moest na 6 ronden de wedstrijd verlaten. Ondanks de baal van de lekke band vond ik het een fantastische ervaring.
Nu ben ik een Batavus Lady. Het klink alleen al erg leuk J Ik ben ontzettend gemotiveerd om er een mooi seizoen van te maken, veel ervaring op te doen en een ‘echte’ wielrenster te worden.
Er is veel werk aan de winkel, want er zitten nog haast geen kilmeters in mijn benen. Mijn racefiets heeft sinds oktober geen daglicht meer gezien. Gelukkig blijken Marit en Julia ook in Haarlem te wonen, dus ik heb er 2 trainingsmaatjes bij!
Ik kijk erg uit naar het wielerseizoen en ga er alles aan doen om een goede aanwinst voor de ploeg te worden.
Nu alleen nog wachten op het zonnetje, want ik heb het niet zo op beenstukken J
Doedoeii!