Pasta

29 juli 2011

Maantjes, pijpjes, sliertjes, vlindertjes, kronkeltjes zelfs spongebobjes. Als wielrenster zie je allerlei vormpjes voorbij gaan op je bord. De ene keer met een lekkere stevige tomatensaus, de andere keer met een waterige tomatensoep. We hebben het hier over het fenomeen pasta.

Stel je voor dat je als wielrenster, pasta helemaal niet lust. Dat probleem heb ik. Eerst moet ik afzien op mijn fiets en daarna afzien bij het eten, omdat er pasta op mijn bord ligt. Maar wat heb ik te klagen als er in Afrika kinderen zijn die helemaal geen eten hebben.

Toch staat er van alle pasta’s de sliertjes bij mij op nummer één. Die begin ik zelfs lekker te vinden. Dus elke keer hoop ik dat er sliertjes op mijn bord liggen. Dat hoop ik alleen tijdens een meerdaagse of trainingskamp, want als ik thuis ben, hoop ik gewoon op frietekes met joppiesaus.