Fuck D3

18 maart 2011

Lloret de Mar, trainingskamp Batavus, 25 februari '10.
Vandaag stond er een klimtijdrit op het programma. Mijn trainer had al een paar keer aangegeven: 'Niet boven je D3 komen' met een aantal uitroeptekens.
Aangezien ik graag een gooi wou doen op het bestaande record van 39.06 minuten over de ruim 15 kilometer lange tijdrit, werd ik aardig opgejut door mijn teamgenoten. Elke keer dat ze dat deden riep ik heel eigenwijs: 'Ik ga mijn best doen, maar ik ga niet boven mijn D3!'

Nu was het moment daar, ik startte met mijn tijdrit. Ik was braaf, ik bleef de eerste tien kilometer in mijn D3-zone. De laatste vijf kilometers waren erg stijl. Ik moest toegeven aan mezelf en ging boven mijn D3. Wie gaat er nou een tijdrit rijden met reserve? Ik niet!

Ik kwam hijgend boven. Toen ik op adem kwam was het eerste wat ik heel boos kon zeggen: ah FUCK die D3! Dit was zeer tegenstrijdend met het gedrag wat ik de afgelopen week vertoonde, toen ik plichtig riep niet boven me D3 te komen.  Helaas was ik vier seconden te langzaam voor het record, maar er was de troost dat ik wel de snelste vrouw van 2011 was..

Liefs,

Annelies